Maio 2008


Los últimos movimientos realizados por Alemania y Japón demuestran que el proceso de prohibición será rápido e imparable

Los 109 Gobiernos que asisten en Dublín a la Conferencia Diplomática sobre bombas de racimo han aprobado por consenso el texto del Tratado en la sesión plenaria final. Este amplísimo apoyo, el máximo que se podía lograr y el mejor de los escenarios posibles para el fin de la Conferencia, demuestra el inmenso respaldo de la comunidad internacional a la estigmatización de las bombas de racimo. Entre esos 109 países están la mayoría de los latinoamericanos, africanos y asiáticos, muchos miembros de la OTAN, y el Reino Unido, Alemania, Francia, Holanda, Dinamarca, Italia, Bélgica y España.

Desde hoy ya puede afirmarse que es muy difícil o imposible que este tipo de arma vuelva a utilizarse: los países que apoyan el Tratado y lo firmen, porque éste se lo prohíbe; y los que queden fuera, por la condena moral que acarrearía. Este Tratado es, por tanto, uno de los pasos más importantes que ha dado en muchos años la comunidad internacional en materia de desarme y de protección de los civiles durante los conflictos armados.

El texto aprobado supera todas las expectativas de la sociedad civil. Es un texto sin excepciones, que prohíbe todos los tipos de bombas de racimo. No tendrá retrasos pues, a pesar de los intentos de varios países de retener durante un tiempo sus arsenales, no se han aceptado periodos de transición. El Tratado se abrirá a la firma de los Estados en Oslo, los días 2 y 3 de diciembre, y entrará en vigor en cuanto 30 países lo hayan firmado y ratificado. Esto puede suceder muy pronto si se tiene en cuenta el inmenso respaldo que hoy ha recibido.

Una idea de la magnitud del Tratado es que todas las bombas de racimo que se han usado en Vietnam, Laos o Camboya; Kosovo, Afganistán, Irak o Líbano, quedarán prohibidas, al igual que todas las demás. Otro punto fuerte del Tratado es el elevado nivel de detalle con que se definen los apartados de cooperación internacional y de asistencia a las víctimas. Estos eran los puntos débiles del Tratado de Ottawa y ahora han quedado resueltos, lo que sienta un precedente importante de cara a otros futuros tratados sobre armas convencionales.

Greenpeace y la CMC Barcelona (Comisión Catalana de Ayuda al Refugiado, Fundació per la Pau, Justicia i Pau y Moviment per la Pau) han expresado su satisfacción. Tanto estas organizaciones como las más de 200 presentes en Dublín, agrupadas en la Coalición contra las Bombas de Racimo (CMC) creen que el proceso de prohibición de las bombas de racimo y de destrucción de este tipo de arma será rápido e imparable. El Reino Unido abrió el camino el miércoles, al anunciar la destrucción unilateral de arsenales. Alemania anunció ayer que comienza también de inmediato a destruirlos. Y Japón, que en Dublín mostró en todo momento sus reticencias, ha anunciado a última hora que apoya el Tratado.

El jefe de la delegación española ha intervenido en la sesión plenaria para expresar el respaldo del Gobierno español al texto, felicitar al presidente de la Conferencia por sus trabajos, e instar a los países presentes pero que todavía no han firmado los 5 Protocolos de la Convención de Armas Convencionales a que lo hagan cuanto antes. Esto iría en sintonía con el espíritu vivido estas dos semanas, que significa un refuerzo claro para el Derecho Internacional Humanitario.

Las organizaciones españolas presentes en Dublín han felicitado al Gobierno español. Y lo han instado a estar presente en Oslo en diciembre y ser unos de los 30 primeros países que son necesarios para que el Tratado entre en vigor. Esto demostraría de forma clara su compromiso con la paz. Otra medida positiva sería que adoptase, igual que Alemania y Japón, medidas unilaterales incluso antes de Oslo. En cualquier caso, cuando el Tratado entre en vigor, las empresas españolas que fabrican bombas de racimo tendrán que dejar de hacerlo y el Gobierno español tendrá que presentar un plan de destrucción de sus arsenales.

— Greenpeace
VIVAAAAA!!! SEN DÚBIDA, UNHA GRANDE NOTICIA, CELEBRÉMOLO A GOLPE DE COPA DE CHAMPAÑA, HAHAHA!!

Boas!

Antes de nada desculpas a tod@s os meus lectores habituais e non tan habituais do blog, por non ter escrito coa regularidade que debera. Pido desculpas porque así me parece preciso, e porque considero que as persoas que visitan esta páxina a diario esperando ver algo de interese non o atopan, e iso, sinceramente, non me agrada. Porén, debo dicir no meu favor que ando moi atarefado no traballo e tentando mudar o mundo, jajajaja.

Moi ben… comecemos con o tema de hoxe. E antes de que ninguén me vaia botar en cara nada do que vaia escreber hoxe e en diante, dicir que a liberdade de expresión é un dereito prural, posto que, nas últimas semanas fun obxecto de críticas en diversas publicacións da internet e da opinión pública grovense.

“A HISTERIA DEREITISTA DA NOSA VILA”

Dende hai un ano para acá, a nosa vila está sendo governada por catro partidos políticos, PSOE, BNG, EU e PG. A miña opinión do que se fixo no que vai de mandato, sinceramente, non é moi favorábel porque non se fixo gran cousa, pero de haí, a chegar a dicir que só “se aprovan ordenanzas para impoñer o uso do galego e dar cartos para facer festas galeguistas e garderías para lavarlles o cerebro aos miniños” hai un abismo. Ese tipo de comentarios, óense nas rúas da nosa vila, por boca de moita xente.

Nun ano, señoras e señores, non se poden solucionar os males provocados por oito anos de “governo” PENOSOS do PP, e en particular do que foi o seu alcalde, Miguel Ángel Pérez. Non se fixo nada en oito anos, e agora, esas persoas que provocaron oito anos de olvido dos cidadáns grovenses dándolles o seu voto a esa xente, pretenden que nun ano que levan os novos edís, solucionen todos os problemas que existen nesta vila. Queridos veciños, un pouco de seriedade, paciencia e respecto, sobre todo iso, porque resulta penoso ir andando pola rúa en pleno século XXI e ter que escoitar lindos calificativos como “haí vai o comunista de merda”, “menos fotos e máis traballar”, etc, etc. Calificativos que me foron verquidos a min persoalmente, por parte de xente vinculada a certo partido político que tod@s sabemos, e a certas actividades comerciais pouco honrodas, por así dicilo (non me refiro ás peixeiras, por aclarar e evitar suposicións).

O Partido Popular de Ogrove, despois de pasarse todo ese tempo governando esta vila, AÍNDA TEN A CARA DE PERMITIRSE CRITICAR a deixadez en certos temas como o PXOM ou a piscina, por parte das persoas que agora mesmo están traballando por mellorar a calidade de vida dos mecos. A miña prgunta é: resulta moral que o fagan? eu creo que non, sobre todo despois de ter unha subención na man para facer unha piscina, e nos fixeron… unha “fonte recreativa” que pouco máis servía que para bañarse os cans, e os miniños pequenos da zona de Peralto. Pero bueno… parece ser que hai xente que a pesar de erro tras erro, meteduras de pata E PRESUPOSTOS ABSOLUTAMENTE DESPROPORCIONADOS para facer fontes, “piscinitas” ou campos de fútbol, segue a confiar nesas persoas, o cal dí moito.

Esta guerra polo poder, encabezada polo PP e certas asociacións locais, comeza a ser xa algo desproporcionada. O exemplo, témolo moi claro no temo do tiro ao pichón:

Nese tema, o governo local púxose dacordo CON TODOS os concellais, incluídos os de AMeca e PP. Pero por detrás, viamos a algúns colectivos e persoas anónimas, que aínda agora seguen metendo caña, botándolle en cara ao governo municipal que non vaiamos ter tiro ao pichón, cando a culpa foi única e exclusivamente da empresa que se adica a organizalo. Eses colectivos e persoas “anónimas!”, onde podemos observar caras coñecidas da ultradereita local, estiveron, e están a lanzar unha mensaxe subliminal: VOTADE AO PP QUE OS DE AGORA NON VALEN QUE NOS QUITAN TODO. A min paréceme que iso é xogar sucio e malinformar aos cidadáns do Grove.

Como iso, hai moitísimos exemplos por poñer. Porque parece que o PXOM só leva un ano redactándose, os parques infantís son todos noviños e só levan un ano destrozados e sen axustarse dunha vez por todas á normativa sobre parques infantís en Galiza etc, etc.

QUERIDOS MECOS E MECAS:

CAMBIEN O SEU VOTO NAS PRÓXIMAS ELECCIÓNS E VOTEN AO PP.

Saúde e República.

Asdo; Sintonninson.

Madrid, España — Activistas de Greenpeace han accedido a las instalaciones de la empresa armamentística Expal para denunciar que esta empresa fabrica bombas de racimo y reclamar su prohibición total. Los activistas han reclamado una reunión con los responsables de la empresa para expresarles su posición con respecto a este tipo de arma y hacerles entrega de la copia de una prótesis y de un vídeo con un testimonio recogido en Camboya en el que una víctima de este armamento se dirige directamente a ellos.

Además, escaladores de la organización han desplegado en la fachada de la empresa una pancarta gigante con la imagen de un niño mutilado por las bombas de racimo, que simboliza todas las víctimas inocentes que estas bombas causan por todo el mundo. La imagen está construida con miles de pequeñas bombas. En ella se lee el lema: “Expal fabrica bombas de racimo que mutilan”. Por otro lado, otro grupo de activistas ha llenado el vestíbulo del edificio con prótesis y siluetas de personas amputadas por este armamento.

La prótesis, que se entregará también en el Ministerio de Defensa y en el de Exteriores, simboliza a todas las personas que han resultado mutiladas, heridas o muertas como consecuencia de una bomba de racimo. Además, Greenpeace hará entrega de un vídeo donde una víctima de Camboya reclama la prohibición de estas armas.

“Gracias por escucharme. Espero que dejéis de usar y fabricar bombas de racimo. Quiero enseñaros personalmente el resultado de vuestros productos. Por ello, me gustaría ofreceros esto como símbolo de vuestras acciones, como símbolo de lo que producís y como símbolo del efecto que tenéis en el mundo. Gracias”. Este el testimonio de Sot, un chico camboyano de 18 años, que tuvo un accidente con explosivos sin detonar en el año 2004. El testimonio ha sido entregado a la empresa por activistas de Greenpeace.

Greenpeace ha intentado en varias ocasiones establecer contacto con la empresa y esto no ha sido posible por la falta de respuesta por su parte.

Estos días y hasta el 30 de mayo tiene lugar en Dublín una Conferencia Diplomática de la que debe salir el texto de un Tratado de prohibición de las bombas de racimo. Más de 100 gobiernos participan en las negociaciones. Pero también hay una importante presencia de la sociedad civil, con representantes de más de 200 ONG de todo el mundo.

Ciertos gobiernos están planteando iniciativas que debilitarían el resultado del Tratado, por ejemplo proponiendo excepciones para ciertos tipos de bombas de racimo que, supuestamente, no tienen efectos inaceptables sobre las poblaciones civiles. El Gobierno español se sitúa en este grupo y mantiene una postura muy ambigua. Por un lado, defiende que las consideraciones humanitarias deben ser lo primero. Pero, por otro, señala que ciertos tipos de bombas con sistemas de desactivación podrían seguir siendo permitidas. Este tipo de arma coincide con algunas de las que se fabrican en España (1).

“La postura del Gobierno español es inaceptable. No hay bombas de racimo buenas. Matan a los civiles durante los bombardeos y después de que las guerras hayan terminado. Nunca se ha demostrado que existan esas armas seguras, sino todo lo contrario. En todos los conflictos donde se han usado han causado tremendos impactos sobre la población civil”, denuncia Mabel González, responsable de la campaña de Desarme de Greenpeace.

El Tratado debe ser integral, sin excepciones y sin retrasos para su entrada en vigor. Sólo así se logrará, además de la prohibición, que signifique la estigmatización de este tipo de arma, al igual que hace 10 años sucedió con las minas antipersonales. Esta será la única forma de que dejen de utilizarse.

(1) Dos empresas españolas, Expal e Instalaza, fabrican bombas de racimo. Expal fabrica la BME-330 antipista, e Instalaza fabrica la MAT-120, una granada de mortero con submuniciones. El ejército español también tiene un arsenal de este tipo de armamento, con al menos las dos anteriores y las Rockeye, un modelo estadounidense.

Greenpeace ha intentado en diversas ocasiones entrar en contacto con Expal para exponerle su posición con respecto a las bombas de racimo. Esto no ha sido posible ya que esta empresa no ha respondido a ninguna de las cartas o llamadas.

-Greenpeace-

Un ano máis, estamos ante unha data de moita importancia simbólica para a cultura galega. Tal día como hoxe de 1863, publicouse por primeira vez dende a Idade Media,  un libro escrito integramente en galego. O camiño comezado por Rosalía de Castro foi logo percorrido por moitos outros e outras.

Este ano homenaxeamos a Xosé María Álvarez Blázquez, nado en Tui, foi escritor que chegou a todos os estilos, narrativa, ensaio, poemarios e escribindo incluso relatos infantís. Fundador da editorial Monterrey e de Edicións Castrelos, ingresou na RAG en 1962.

Dende a Xuventude Comunista entendemos a loita pola normalización lingüistica como parte integral dunha loita que atinxe moitos máis ámbitos, a loita polo socialismo e pola liberación nacional. Consideramos que hoxendía existe un desprezo cara a nosa lingua, disfrazado de bilingüismo malchamado harmónico, a situación de diglosia existente no noso pais provoca que a nosa lingua propia, a creación máis importante dos galegos e das galegas, fique relevada a ámbitos privados e culturais, e non se considere axeitada para a vida diaria, para os traballos e os centros de ensino.

Non é un traballo de escritores, nin de políticos, nin de representantes institucionais, a recuperación do galego e a superación da diglosia é un traballo de todos e todas as galegas, dos traballadores e traballadoras, dos e das estudantes. E en particular de nós, de vós, da xuventude.

Pero sobre todo é un traballo que non debe reducirse a un único día 17/05 marcado en vermello no noso almanaque, so existe un día das letras galegas, pero os 365 (ou 366 ) días do ano son días da lingua galega.

NA GALIZA EN GALEGO

POLO DEREITO DE AUTODETERMINACIÓN E A REPUBLICA FEDERAL

Moi boas;

Vou escreber sobre a situación actual do Partido Popular…

Como ben é sabido, o partido popular está a pasar por un momento de crise e abandonos de militantes, militantes que representan a dereita máis fascioide do estado. dende o meu punto de vista, rajoy e quen o apoia no partido (unha minoría), queren desmarcarse de persoas que crispan demasiado o ambiente político en españa, encabezados por María San Gil e Mayor Oreja, títeres que moven Aznar e Trillo, persoas pertencentes ás “seccións” máis radicais da Igrexa Católica, e cunhas ideas nacional-católicas propias da Falange…

Quero dicir, que estamos a punto de ver como o PP radicaliza aínda máis, que por moi de dereitas que sexan poden ser aínda peores, a súa política anti “roja” e protagonicen unha auténtica caza de bruxas contra todo aquel que pensa diferente. Esas persoas son un auténtico perigo para a democracia e non deben volver a chegar ao goberno nunca xamais.

PIDO CORDURA, PORFAVOR!!!! non demos o poder a esa clase de xente!

Caceria de brujas en Colombia

DETENIDOS DIRIGENTES COMUNISTAS DE REMOLINOS DEL CAGUÁN

Entre el domingo 11 y el lunes 12 de mayo, en un operativo conjunto de DAS y Ejército fueron detenidos 25 ciudadanos del municipio de Remolinos del Caguán, departamento del Caquetá. Los informes de la prensa oficial hablan de decomiso de armas, cocaína y material “subversivo”. Estas personas fueron trasladadas al CTI de la Fiscalía bajo sindicación de rebelión, por cuenta del Fiscal 53, delegado ante las Fuerzas Militares.

Como de costumbre, se habla de un “golpe a la subversión”. Pero mienten sobre los ciudadanos detenidos y los elementos incautados. En los allanamientos y detenciones no fueron obtenidos los elementos señalados. Tampoco hubo presencia del Ministerio Público, la Procuraduría o la Defensoría del Pueblo.

Entre los detenidos se cuenta la dirección del Partido Comunista Colombiano del municipio. Se trata de un atropello de persecución política, que pretende implicar por la fuerza a dirigentes políticos con la insurgencia. En la lógica gubernamental de Álvaro Uribe, sobran los derechos procesales, las garantías y las libertades. Se ha dado inicio a una declarada cacería de brujas contra la izquierda que actúa en los espacios legales, en el viejo estilo de la persecución macartista.

El Partido Comunista Colombiano denuncia esta grave situación. Reclama de la Fiscalía, la Procuraduría y la Defensoría del Pueblo esclarecer si se trata de un juicio político contra una organización, integrante del Polo Democrático Alternativo. Exige la plenitud de las garantías para los ciudadanos (as) detenidos (as) y su inmediata libertad.

Acude a la opinión democrática nacional e internacional para que actúe en exigencia del respeto de los derechos humanos y las libertades fundamentales del pueblo colombiano.

PARTIDO COMUNISTA COLOMBIANO

Comité Ejecutivo

Bogotá, mayo 13 de 2008

Se ha presentado en Madrid un manifiesto contra las bombas de racimo, que ha recibido el apoyo de 150 personajes de la cultura, el arte, la ciencia y el tercer sector

Madrid, España — Greenpeace y la Coalición contra las Bombas de Racimo (CMC Barcelona) exigen al Gobierno la prohibición total de las bombas de racimo. El Ejecutivo español tiene la ocasión de demostrar su compromiso con la paz mediante la prohibición total de este tipo de armamento en el ámbito nacional, y con su apoyo a un Tratado integral en el internacional. Así demostraría que pone los derechos de las víctimas por encima de los intereses empresariales.

Las bombas de racimo consisten en una bomba “contenedor” que al abrirse en el aire dispensa entre decenas y cientos de submuniciones. Son armas de saturación de área, que tienen un efecto indiscriminado pues no distinguen entre los blancos civiles y militares. Esto las hace especialmente peligrosas cuando se usan en los conflictos armados actuales, que se libran en prácticamente todos los casos en zonas habitadas y, en ocasiones, en zonas urbanas. El 98% de sus víctimas son civiles, especialmente niños, que resultan atraídos por sus colores brillantes y sus formas similares a las de un juguete.
Además del efecto que tienen durante los bombardeos, una parte de las submuniciones no explotan y quedan esparcidas por amplios territorios, actuando como minas antipersonales y matando y mutilando a personas muchos años después de que un conflicto haya terminado. Las industrias del sector, y aquéllos que defienden su utilidad, aseguran que los avances técnicos pueden lograr unas tasas de error (es decir, de submuniciones que no explotan) menores al 1%, mejorando así la seguridad para los civiles.

Sin embargo, esto nunca se ha demostrado en la práctica y en todos los casos las tasas de error han sido mayores. Incluso aunque se lograran esas tasas en laboratorio, hay que recordar que las condiciones reales durante un bombardeo son muy diferentes, e influyen la situación meteorológica, el tipo de terreno, los errores humanos, etc. Un solo fallo ya sería inaceptable.

El 19 de mayo arranca en Dublín la Conferencia Diplomática sobre bombas de racimo, que durará hasta el día 30 y de la que debe salir el texto de un Tratado Internacional que prohíba este tipo de armas. Unos 70 gobiernos ya han confirmado su asistencia, entre ellos el español. Sin embargo, una parte de los estados participantes está tratando de edulcorar el contenido del Tratado, de forma que ciertos tipos de bombas que supuestamente presentan avances técnicos queden excluidas del mismo.

“España ha venido jugando en este proceso un papel ambiguo. Por un lado, dice poner las consideraciones humanitarias en primer lugar. Pero por otro, no es partidario de prohibir ciertos tipos de armas con supuestos avances técnicos y que coinciden con las que fabrican algunas empresas españolas. Esto no es aceptable”, ha asegurado Jordi Calvo, de Justicia i Pau.

Además, la disposición adicional V a la Ley de Comercio Exterior de Material de Defensa y de Doble Uso, aprobada por el Parlamento el pasado mes de diciembre, hace referencia a la necesidad de prohibir todas las bombas de racimo, sin exclusiones. Esta debe ser la posición de un gobierno que dice apostar por la paz y los derechos humanos, ya que así demostraría que da más prioridad las consideraciones humanitarias y los derechos de las víctimas que a los intereses de las empresas.

Hoy se presenta en Madrid el manifiesto “Stop bombas de racimo”, promovido por Greenpeace y la CMC Barcelona. Más de 150 personalidades de la sociedad civil han apoyado nuestras reivindicaciones y reclamado al Gobierno la prohibición de todas las bombas de racimo. Entre ellos se encuentran escritores como Javier Moro, Maruja Torres, Manuel Rivas o Rosa Regás; personajes del mundo de la música como Alejandro Sanz, Nacho Cano, Paul Collins o Sara Baras; actores y actrices como Imanol Arias, Jordi Rebellón, Carmelo Gómez, Lucía Jiménez, Marta Belenguer o Daniel Guzmán; periodistas y fotógrafos como Gervasio Sánchez, Iñaki Gabilondo, Felipe Sahagún, Javier Bauluz, Juan Antonio Sacaluga, etc. Y el premio Nobel de la Paz, Adolfo Pérez Esquivel. Además, lo apoyan profesores y catedráticos de distintas universidades, centros de estudios sobre paz y conflictos de España y otros países, y organizaciones de desarrollo, derechos humanos, comercio justo, medio ambiente…

La campaña contra las bombas de racimo está recibiendo también apoyos institucionales importantes. Ayer, 13 de mayo, el Parlament de Catalunya aprobó por unanimidad una propuesta de resolución en la que insta al Gobierno español a tener un papel activo en la Conferencia de Dublín, y a que tome medidas nacionales con respecto a este tema. La aprobación unánime es un importante apoyo e impulso para la campaña.

Además, casi 6.000 personas han firmado ya el manifiesto a través de la web. Estas firmas serán entregadas a los ministerios de Asuntos Exteriores y de Defensa, principales involucrados en el proceso de Oslo.

“Éste es un clamor que el Gobierno no puede desoír. El Gobierno español debe escuchar la voz de la sociedad civil y las instituciones y adoptar una postura clara dirigida a la prohibición de todos los tipos de bombas de racimo. No es aceptable que los intereses empresariales primen por encima de los derechos de las víctimas”, ha declarado Juan López de Uralde, director de Greenpeace.

Para firmar https://colabora2.greenpeace.es/informate/index_desarme.php
Para difundir la campaña y descargar el manifiesto
http://colabora2.greenpeace.es/formulario_desarme_ok.php

Queridos amig@s!!

O “FESTIVAL AGITACIÓN” organizado pola UJCE en Rivas (Madrid) para finais de este mes, foi cancelado por mor das presións da extremadereita española. Por petición da AVT (Asociacion de Víctimas del Terrorismo), o concello de Rivas retira os permisos e terrenos concedidos para celebrar o festival comunista. Según informou a AVT, iso débese a que no festival ía actuar un grupo de Punk de Euskal Herria, “Banda Bassoti”, que según os fascistas son “Enaltadores do terrismo” e están a favor da E.T.A., datos que están moi lonxe de ser verdade…

A UJCE negouse a retirar a ese grupo musical do “cartel” de actuacións previstas, e decide non ceder ás chantaxes dos fascistas e cancela o festival.

COMUNISTAS EN LOITA!

CLICA NO BANER E ASINA POLO RECOÑECEMENTE DO FRENTE POLISARIO; POLOS DEREITOS DO POBO SAHARAHUI

Os datos dO paro rexistrados correspondentes ao mes de abril poñen de manifesto a difícil situación laboral dos traballadores da comarca de O Salnés. Xa superan os 7.000, aumentando un 0,7% con respecto aos datos de marzal. Os rexistros alcistas producíronse en Vilagarcía, Vilanova de Arousa, Ribadumia e  Ogrove e os sectores máis perxudicados son a industria e a construción.
En Vilagarcía rexistráronse 2.794 demandantes dun posto de traballo; 44 máis que en marzal.
Por sectores, creceu na área da industria con un 5,9% máis que no mes anterior; seguido da construcción, onde aumentou un 4,7%.

Os maiores de 25 anos suman 2.436 demandas de emprego, a meirande parte mulleres.
Ogrove contabilizou 780 demandas de emprego en abril, o que supón un 0,8% de subida no paro. Neste municipio. En tierras mecas a subida do desemprego ten especial incidencia no sector da construcción, onde subeu a demanda dun posto de traballo un 7,5%.

En Vilanova tamén houbo un aumento de desempregados cun total de 679 demandantes dun posto de traballo, o que significa unha subida do 3%.

-NOTICIA SACADA DE DATOS OFICIAIS-

Next Page »