Sobre a situación no Kurdistán

En nome da Xuventude Comunista e a través do seu Comité Central, queremos trasladar á opinión pública a nosa total disconformidade e repulsa contra a ofensiva militar, política e xenocida que actualmente o pobo Kurdo sofre.

Tra-la Primeira Guerra Mundial, as potencias europeas e de Oriente Medio, especialmente Iraq e Turquía, repartíronse o control político e xeográfico do Kurdistán, dividindo a todo un pobo, sobre o que as nacións imperialistas de entón, realizaron un autentico xenocidio.

Sen Estado, oprimidos polos intereses económicos e estratéxicos, carentes de institucións e sen opción de representación, convertéronse nunha minoría na súa propia rexión, sobre a que historicamente todos as súas ocupadores realizaron unha autentica limpeza étnica que se remonta xa máis de 80 anos.

A pasividade da comunidade internacional, máis interesada na correlación de forzas existente nunha zona especialmente conflitiva sobre todo logo da revolución integrista islámica de Irán, abandonou á súa sorte a todo un pobo.

A Mocidade Kurda, despois seguida pola maior parte da súa nación, ante os crimes cometidos contra o seu pobo fundaron as primeiras organizacións políticas co obxectivo de reivindicar os seus dereito de autodeterminación sobre unha terra que historicamente lles pertence.

O Kurdistán é unha meseta percorrida por macizos montañosos que entre outras cousas esconde reservas de petróleo e gas. Todas as potencias internacionais, intentaron impor os seus intereses económicos na zona, incluído estados unidos que en 1980 apoiou o Golpe Militar encabezado por xenerais do Exercito Turco que se fixo co poder e en cuxo comunicado para dar lexitimidade a tal feito expuña como un dos principais problemas do país, lexitímalas reivindicacións dos Kurdos.

Hoxendía, case exterminados, cunha poboación minguada polas persecucións, sen poder falar a súa legua por estar prohibida, cos seus mozos enterrados en fosas comúns polos exércitos das nacións que se repartiron a súa terra, cos seus cadros políticos presos ou asasinados en execucións públicas en Ankara e outras cidades enfróntanse ao fin da súa nación, do seu pobo, das súas tradicións, o seu idioma e a súa xente.

Logo de máis de 30 anos de atroz persecución, que se foi radicalizando nos últimos 10, asistimos á súa extinción.

Tanto Iraquís fieis ao goberno monicreque de Estados Unidos como o exercito turco acurralou aos últimos lideres do movemento de liberación kurdo nos confíns das súas montañas. Perseguidos por Helicópteros, Tanques e máis de 10.000 membros da infantería turca, nos últimos pobos habitados morren os seus homes e mulleres, maiores e novas. Morre a súa ilusión e a súa historia.

O goberno turco gábase de asasinar a mais de 500 Kurdos en só nove meses. Contándose por decenas os asasinatos nas últimas semanas.

Asistimos á Morte dunha nación enteira. Literalmente.

As resolucións de Nacións Unidas, como tristemente se converteu en costume, son papel mollado sen que ningún país fágase eco. Ningún poder internacional realizou a máis mínima consulta sobre a situación.

Estados Unidos, ante a barbarie, só trasladou a súa oposición a que os Kurdos sexan perseguidos a través das 5 fronteiras que balizan a súa extinta patria para que non se cre un incidente internacional.

Nada pode acabar xa con esta barbarie que se cebou nun pobo debilitado e sen nación, ao que todos deron as costas.

O seu futuro, se non perdido é incerto. Como a foi nos últimos 80 Anos.

Ante esta terrible situación, a UJCE reivindica o dereito á súa libre autodeterminación como pobo, como tamén os facemos cos centos de nacións sen estado que existen sen dereitos nin futuro e que engordan as cifras dos conflitos esquecidos.

Tamén pedimos o cesamento inmediato da persecución étnica e a intervención dun dispositivo de protección para os Kurdos comandado pola Organización de Nacións Unidas.

De igual xeito esiximos a imposición dunha folla de ruta pola ONU que inicie o proceso de Liberación do Pobo Kurdo e a creación dun Estado soberano do que se lles privou fai mais de 80 Anos que se inicie cunha estrutura de autonomía para a rexión. Outros pobos foron recoñecidos internacionalmente. Os Kurdos non son unha minoría integrista islámica nin un pobo armado, non son terroristas nin asasinos, ao contrario que os seus perseguidores. As súas reivindicacións foron pacificas e por medio da participación política alí onde o estado dáballes cabida, pero foron prohibidos e as súas organizacións sociais e políticas ilegalizadas. eles, a súa nación, a súa legua, os seus costumes.

Só quédalles a resistencia lexítima ante a ofensiva militar dunha proporción de 500 a 1 ás que están sometidas polas forzas armadas de Ocupación.

Loitan e resisten non ante un país que lles ocupa, se non ante cinco e mais aínda, ante o silencio cómplice da comunidade internacional.

Por ultimo propomos ao Señor Ministro de Asuntos Exteriores e de Cooperación, D. Miguel Ángel Moratinos e ao Cónsul para Turquía Enrique Romeo Ramos que en nome do Goberno traslade ás Administracións e ao Goberno de Turquía, así como ao Embaixador de Turquía é España, Ender Arat en nome dos cidadáns do Estado Español aos que representan, a súa repulsa e reivindicación do cesamento do xenocidio ao pobo Kurdo.

Resolución do Comité Central da UJCE

NON AO XENOCIDIO! NON Á GUERRA, NIN Á OPRESIÓN!!!

Asdo: Sintonninson